
Ολημερίς τον κλείνανε το βράδυ ανοιγόταν...
Δρόμοι ανοίγονται δρόμοι κλείνουν και... ξανανοίγονται και ξανακλείνουν και πάλι ξανανοίγονται... Μιλάμε για τους ίδιους δρόμους!

Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία... όπως λέει και ο Μάνος Λοίζος.
Διαμαρτύρονται οι νοικοκυρές για τη σκόνη στην αυλή, στο σαλόνι, στα υπνοδωμάτια, στην κουζίνα, στα μακαρόνια με κιμά..

Ενώ, οι ντόπιοι οδηγοί διαμαρτύρονται για τον λαβύρινθο που καλούνται να διανύσουν μέχρι να φθάσουν στα σπίτια τους, μόνο τον Μινώταυρο δεν υποχρεώνονται να σκοτώσουν. Αλλά και για τα κομμένα λάστιχα των τροχών, τα τριξίματα των πλαστικών. τα σακατεμένα αμορτισέρ...


Ασφάλεια πεζών και οδηγών ιδιαίτερα τις νυχτερινές ώρες... ή από πέσιμο θα πας ή
από ......
όπως λέει κι ο λαός μας.
Κάθε δρόμος και μια τρύπα. Κάθε τρύπα και καημός. Κάθε καημός και δάκρυ...


Πρόχειρα μπαλώματα από άσφαλτο ( με 1ο βραβείο Κακοτεχνίας στο ελληνικό φεστιβάλ Άρπα κόλα) που το αισθάνεσαι στην καμπίνα του αυτοκινήτου σου όταν τους διασχίζεις, κάτι... σαν σεισμό 6.1 ρίχτερ.
Πονηρά χαλικάκια σκόρπια σε κόμβους και στροφές... ειδικά για τους μοτοσυκλετιστές που θέλουν να δοκιμάσουν την αντοχή του κράνους τους (crash test) στην επαφή με την άσφαλτο.
Αποστραγγιστικά χαντάκια μισομπαζωμένα από ένα κοκτέιλ... αγριόχορτα, σπασμένοι πλαστικοί σωλήνες και κόκκινο χαλίκι.
Αρμαγεδδών...

Έξω από την πόρτα σου παρκαρισμένα φορτηγά, φορτωτές, οδοστρωτήρες, κομπρεσέρ, , σκαπτικά μηχανήματα... μόνο το δικό σου αυτοκίνητο να λείπει!
Κάδοι απορριμάτων που είχαν και 25 ημέρες να αδειάσουν!

Αναγκαίο το έργο όχι όμως και η ταλαιπωρία...
Ο κόσμος ακόμα προσπαθεί να συνέλθει από τον Αρμαγεδδών που πέρασε. Και... ας μη βιαζόμαστε, δεν τελείωσε!
Αυτό που ίσως τελείωσε... είναι η υπομονή μας.
Ευτυχώς όχι το χιούμορ μας!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου